Nation of Colours

Mijn dagen in India zijn bijna geteld. Volgende week vrijdag keer ik terug naar huis. Tijd voor een balans dus, over leven en werk, eten en drank, zon en regen, links en rechts,… in Zuid-India. Als je een wandeling maakt door het dorp hier dan valt je meteen een aantal dingen op: mannen lopen hier hand in hand, als verliefde koppeltjes! De ene heeft zeker een snor, dan de andere meestal ook. Hoogstwaarschijnlijk draagt één van hen een witte doek rond zijn middel. (Gandhi remember!). Ik sprak al over allerlei vehikels op de weg. Hier wordt links van de weg gereden, tenzij de putten er te diep zijn, of je voorganger te traag, of de chauffeur aan het indommelen is,… dan rij je uiteraard rechts. De mensen hier zijn vriendelijk, maar als je iets vraagt, schudden ze van ja, zeggen dan dat ze het meteen zullen doen, maar bedoelen eigenlijk dat je het beter morgen nog eens vraagt. Maar het is niet allemaal kommer en kwel. De mensen hier bedoelen het over het algemeen allemaal goed. Soms een beetje te goed, waardoor ze een veel te eerbiedige rol innemen in het contact met westerlingen. Daar zullen de Engelsen wel voor iets tussenzitten… Maar er is hier absoluut geen geweld (behalve dan in het chaotische verkeer), geen criminaliteit, weinig diefstallen. Daar zal Gandhi wel voor iets tussenzitten… En de vrouwen dragen prachtige jurken in alle kleuren van de regenboog, wat India toch tot de ‘Nation of Colours’ maakt.

Voila, dit was mijn laatste berichtje vanuit India, vanaf begin maart ben ik terug in Ieper voor een project in onze gieterij Proferro.