Sunshine !

Vorige week dinsdag kreeg Ieper het bezoek van het Belgische Solar Team (www.solarteam.be). Deze groep ingenieursstudenten ontwerpen en bouwen elk jaar een zonnewagen om in de Australische zon het WK mee te betwisten. De zonnewagen was te bewonderen in de Demozaal in Picanol en ook op de Grote Markt van Ieper.

Dit beestje verbruikt geen druppel diesel of benzine, maar rijdt uitsluitend op zonne-energie. Om dit staaltje van wetenschappelijk vernuft te verwezenlijken deden de studenten beroep op verschillende bedrijven. Onze mechantronica afdeling, PsiControl, zorgde voor een aantal elektronische printen die instaan de sturing van de wagen. Hier waren vooral de hoge temperaturen een enorme uitdaging. Melotte, onze precisie-afwerkingafdeling uit Zonhoven, zorgde dan weer voor de behuizing van de motor. Niets speciaals zou je denken, is het niet dat de motor volledig in het achterwiel ingebouwd is en het wiel dus rechtstreeks aanstuurt zonder overbrengingsverliezen.

En dit alles om met meer dan 120 km per uur langs de kangoeroes te kunnen scheuren.

Power and Free !

Mijn eerste maandje bij Proferro zit er alweer op ! Ik heb hier in het voorjaar in het kader van mijn YEP programma al twee maanden rondgelopen, waardoor ik deze keer met een vliegende start kon beginnen.

Eén van de projecten waar ik momenteel redelijk wat tijd aan besteed, is het vergelijken van de verschillende offertes voor een Power and Free lijn. Dit is een soort kabelbaan waar de warme gietstukken van de nieuwe vormlijn op worden geplaatst nadat ze uit het vormzand komen. Daarna loopt de Power en Free lijn door een koelhuis om de stukken snel te laten afkoelen en door een stralingsmachine die het zand dat nog aan de gietstukken blijft kleven eraf schiet.

De verschillende mogelijke leveranciers van zo’n Power and Free lijn komen op visite. Tijdens deze gespreken leer je de sterke en zwakke punten van elke leverancier kennen, maar krijg je ook zelf nieuwe inzichten, ideeën,… Er wordt geprobeerd om de lijn zo te ontwerpen dat het zo dicht mogelijk aansluit bij de noden van ons productieproces. En het leuke is dat een kleine verandering of een nieuwe piste meteen het hele denkproces kan omgooien. Je moet je dus constant blijven afvragen of iets niet anders of nog beter kan. En welke consequenties een bepaalde beslissing kan hebben op de rest van het productieproces.

Bye Bye YEP !

Op 1 september zeg ik het YEP vaarwel. Het was een prachtig jaar. Ik had mij mijn eerste ‘werkjaar’ moeilijk beter kunnen voorstellen. Voor diegenen die mijn blog het voorbije jaar een beetje gevolgd hebben, zal het wel duidelijk zijn dat het YEP-programma van Picanol een goeie start is voor vers afgestudeerde ingenieurs die op zoek zijn naar avontuur.

En het avontuur houdt niet op. Ik word vanaf 1 september projectingenieur bij Proferro. Ik zal uiteenlopende projecten doen in verschillende afdelingen. Vooral technische projecten, maar ook commerciële, financiële of sociale aspecten zullen al eens om de hoek komen piepen. Ideaal dus om ‘on the job’ verder bij te leren. Ook daarvoor zit je bij Picanol goed, je wordt begeleid om stap per stap, niet te traag of niet te rap, bij te leren.

De boog kan niet altijd gespannen staan

Werken betekent natuurlijk ook vakantie ! Na bijna een jaar bij Picanol genoot ik de voorbije drie weken, net zoals de meesten van mijn collega’s, van vakantie. Het gedaver van onze weefmachines maakte even plaats voor zoemende muggen in Zuid-Frankrijk, oorverdovende stilte in de Pyreneeën, het kabbelende water van de wereldtentoonstelling in Zaragoza (foto) en veel te veel Hollandse caravans op de terugweg naar huis.

Deze week is het dus terug eventjes aanpassen aan het alledaagse werkritme, maar ik ben ondertussen vertrokken voor het tweede jaar bij Picanol. Een jaartje waarbij ik heel binnenkort vaarwel zeg aan het ‘Young Engineers Program’ en start als project ingenieur. Mijn eerste grote project begint vanaf 1 september bij Proferro. Hoezeer ik van mijn YEP-jaar heb genoten en hoeveel ik ook heb geleerd de voorbije 12 maanden, ik kijk absoluut uit naar mijn nieuwe job.

Fietsers baas!

De laatste week dat ik in Mexico vertoef, verblijf ik in de gigantische hoofdstad, Mexico D.F. (Districto Federal). Deze week staat volledig in het teken van klantenbezoeken. Ik ga mee met de plaatselijke verkopers naar verschillende klanten in de omgeving. Nu ja omgeving, het wordt mij al snel duidelijk dat een verkoper vooral veel tijd in zijn auto doorbrengt. Maandag konden we drie klanten bezoeken, maar we moesten hiervoor wel zowat 6 uur in de auto zitten, ondanks de stevige voet van de verkoper… Tijdens de week is de auto aan de macht in Mexico City. Dan moet je als voetganger altijd op je stappen passen, want stoppen voor het zebrapad dat kennen ze hier niet. Een groen licht voor de gemiddelde taxichauffeur hier is als de rode vod voor een stier tijdens het stierenrennen in Pamplona. Maar zondagmorgen, tussen 9h en 14h wordt de elegante boulevard ‘Paseo de la Reforma’ afgesloten voor alle verkeer en kunnen fietsers en wandelaars hun gang gaan. De straat die je tijdens de week vervloekt vanwege van zijn ogenschijnlijk onbeweegbare verkeer, wordt de zondag een oase van rust.

¿Qué tal, gringo?

Na drie weken in Ieper, ben ik terug in de ‘field’, bij de klant in de weverij, dit keer in Mexico! Francisco, een Spaanse Picanol service technieker, is hier al twee maanden ter plaatse en heeft enorme verbeteringen gerealiseerd. Mijn opdracht is de werkwijze van Francisco neer te schrijven en de factoren te onderzoeken die tot de productie- en kwaliteitsverhoging hebben geleid.

Allemaal heel serieus dus, maar deze blog gaat gelukkig nog over andere dingen. Mexico heeft alles wat de Bourgondiër in mezelf wakker maakt. Lekker eten (taco’s, tortilla’s,…), een goed glaasje (meestal tequila), prachtige bergen, overvolle straten en de dreiging van een stevige regenvlaag elke avond (het is hier momenteel regenseizoen).

Het doet ook heel goed om terug Spaans te spreken. Vorig jaar in dezelfde periode studeerde ik nog in Spanje voor mijn examens, maar nu is het toch weer even wennen. In een jaar ben je toch snel bepaalde Spaanse woorden vergeten (behalve de vuile woorden dan…). Gelukkig komt alles redelijk snel terug.

En nog eens een quizvraagje om te eindigen. Mexico City is de meest bevolkte stad ter wereld en groeit nog elke dag. Hoeveel mensen komen er, volgens mijn reisgids, gemiddeld elke dag bij? Een gokje wagen kan bij Reacties.