Bye Bye YEP !

Op 1 september zeg ik het YEP vaarwel. Het was een prachtig jaar. Ik had mij mijn eerste ‘werkjaar’ moeilijk beter kunnen voorstellen. Voor diegenen die mijn blog het voorbije jaar een beetje gevolgd hebben, zal het wel duidelijk zijn dat het YEP-programma van Picanol een goeie start is voor vers afgestudeerde ingenieurs die op zoek zijn naar avontuur.

En het avontuur houdt niet op. Ik word vanaf 1 september projectingenieur bij Proferro. Ik zal uiteenlopende projecten doen in verschillende afdelingen. Vooral technische projecten, maar ook commerciële, financiële of sociale aspecten zullen al eens om de hoek komen piepen. Ideaal dus om ‘on the job’ verder bij te leren. Ook daarvoor zit je bij Picanol goed, je wordt begeleid om stap per stap, niet te traag of niet te rap, bij te leren.

De boog kan niet altijd gespannen staan

Werken betekent natuurlijk ook vakantie ! Na bijna een jaar bij Picanol genoot ik de voorbije drie weken, net zoals de meesten van mijn collega’s, van vakantie. Het gedaver van onze weefmachines maakte even plaats voor zoemende muggen in Zuid-Frankrijk, oorverdovende stilte in de Pyreneeën, het kabbelende water van de wereldtentoonstelling in Zaragoza (foto) en veel te veel Hollandse caravans op de terugweg naar huis.

Deze week is het dus terug eventjes aanpassen aan het alledaagse werkritme, maar ik ben ondertussen vertrokken voor het tweede jaar bij Picanol. Een jaartje waarbij ik heel binnenkort vaarwel zeg aan het ‘Young Engineers Program’ en start als project ingenieur. Mijn eerste grote project begint vanaf 1 september bij Proferro. Hoezeer ik van mijn YEP-jaar heb genoten en hoeveel ik ook heb geleerd de voorbije 12 maanden, ik kijk absoluut uit naar mijn nieuwe job.

Fietsers baas!

De laatste week dat ik in Mexico vertoef, verblijf ik in de gigantische hoofdstad, Mexico D.F. (Districto Federal). Deze week staat volledig in het teken van klantenbezoeken. Ik ga mee met de plaatselijke verkopers naar verschillende klanten in de omgeving. Nu ja omgeving, het wordt mij al snel duidelijk dat een verkoper vooral veel tijd in zijn auto doorbrengt. Maandag konden we drie klanten bezoeken, maar we moesten hiervoor wel zowat 6 uur in de auto zitten, ondanks de stevige voet van de verkoper… Tijdens de week is de auto aan de macht in Mexico City. Dan moet je als voetganger altijd op je stappen passen, want stoppen voor het zebrapad dat kennen ze hier niet. Een groen licht voor de gemiddelde taxichauffeur hier is als de rode vod voor een stier tijdens het stierenrennen in Pamplona. Maar zondagmorgen, tussen 9h en 14h wordt de elegante boulevard ‘Paseo de la Reforma’ afgesloten voor alle verkeer en kunnen fietsers en wandelaars hun gang gaan. De straat die je tijdens de week vervloekt vanwege van zijn ogenschijnlijk onbeweegbare verkeer, wordt de zondag een oase van rust.

¿Qué tal, gringo?

Na drie weken in Ieper, ben ik terug in de ‘field’, bij de klant in de weverij, dit keer in Mexico! Francisco, een Spaanse Picanol service technieker, is hier al twee maanden ter plaatse en heeft enorme verbeteringen gerealiseerd. Mijn opdracht is de werkwijze van Francisco neer te schrijven en de factoren te onderzoeken die tot de productie- en kwaliteitsverhoging hebben geleid.

Allemaal heel serieus dus, maar deze blog gaat gelukkig nog over andere dingen. Mexico heeft alles wat de Bourgondiër in mezelf wakker maakt. Lekker eten (taco’s, tortilla’s,…), een goed glaasje (meestal tequila), prachtige bergen, overvolle straten en de dreiging van een stevige regenvlaag elke avond (het is hier momenteel regenseizoen).

Het doet ook heel goed om terug Spaans te spreken. Vorig jaar in dezelfde periode studeerde ik nog in Spanje voor mijn examens, maar nu is het toch weer even wennen. In een jaar ben je toch snel bepaalde Spaanse woorden vergeten (behalve de vuile woorden dan…). Gelukkig komt alles redelijk snel terug.

En nog eens een quizvraagje om te eindigen. Mexico City is de meest bevolkte stad ter wereld en groeit nog elke dag. Hoeveel mensen komen er, volgens mijn reisgids, gemiddeld elke dag bij? Een gokje wagen kan bij Reacties.

Meer dan weven !

Goed en wel terug geland in België en ik word meteen terug aan het werk gezet voor een project met HR. Ze willen de introductietraining voor nieuwe werknemers uitbreiden. Vandaag krijgen nieuw aangeworven personeelsleden een introductietraining over de Picanol-machines, maar de andere aspecten van de Picanol group komen niet aan bod. Daarom ben ik ingeschakeld om de inhoud van een algemene introductietraining op te stellen waarin zowel de weefmachine-, gieterij-, afwerking- en mechatronica-activiteiten voorgesteld worden.
Ik ben de laatste tijd dus vooral veel voor mijn computerscherm te vinden. Documentatie en lesmateriaal verzamelen, powerpoints in elkaar boksen,…

Ondertussen is ook een tweede project opgestart voor mij, dit keer binnen After Market Sales & Services (AMS&S). Dit is de afdeling die zorgt voor de dienst na verkoop en ondersteuning van onze klanten. Ik zal binnenkort een aantal klanten bezoeken om te kijken of bepaalde servicepakketten die we aanbieden kunnen uitgebreid worden. Maar meer daarover in een volgend bericht.

A battle between air and water !

Grote klanten met enkele honderden machines én de intentie om nieuwe machines bij te kopen, mogen meestal wat meer. Daarom bestaat er zoiets als trial runs. Verschillende machinebouwers brengen een getouw binnen in de weverij en treden tegen elkaar in het strijdperk om het order binnen te halen.

In de weverij waar ik deze week op bezoek ben, zijn we bezig met een trial run met onze ‘airjet’ of luchtgetouw. Eén van onze concurrenten is er met hun ‘waterjet’. Dit is een getouw dat draait met waterstralen in plaats van luchtstralen.
De klant bezorgt ons een kettingboom, inslagdraden en het gewenste weefselpatroon en wij krijgen een week om ons te bewijzen. Productiviteit, flexibiliteit, kwaliteit van het weefsel, snelheid, energieconsumptie,… Alles wordt vergeleken, hopelijk in ons voordeel. Want wat het weer betreft buiten, haalde de regen het de laatste dagen van de stralende blauwe lucht !

In elk geval, ook dit is een enorm leerrijke ervaring voor mij. Deze maand in de VS heeft mij gebracht wat ik ervan gehoopt had. Straks spring ik terug in een vliegmachien, over de grote plas, richting ‘Good Old Belgium’.