A battle between air and water !

Grote klanten met enkele honderden machines én de intentie om nieuwe machines bij te kopen, mogen meestal wat meer. Daarom bestaat er zoiets als trial runs. Verschillende machinebouwers brengen een getouw binnen in de weverij en treden tegen elkaar in het strijdperk om het order binnen te halen.

In de weverij waar ik deze week op bezoek ben, zijn we bezig met een trial run met onze ‘airjet’ of luchtgetouw. Eén van onze concurrenten is er met hun ‘waterjet’. Dit is een getouw dat draait met waterstralen in plaats van luchtstralen.
De klant bezorgt ons een kettingboom, inslagdraden en het gewenste weefselpatroon en wij krijgen een week om ons te bewijzen. Productiviteit, flexibiliteit, kwaliteit van het weefsel, snelheid, energieconsumptie,… Alles wordt vergeleken, hopelijk in ons voordeel. Want wat het weer betreft buiten, haalde de regen het de laatste dagen van de stralende blauwe lucht !

In elk geval, ook dit is een enorm leerrijke ervaring voor mij. Deze maand in de VS heeft mij gebracht wat ik ervan gehoopt had. Straks spring ik terug in een vliegmachien, over de grote plas, richting ‘Good Old Belgium’.

The Cadillac of the textile world…

Onze machines zijn ook vorige week aan een stevig tempo opgestart, want deze week arriveren nog eens drie machines. Vorige week hebben we ook de productiecijfers en efficiëntie van de opgestarte machines gevolgd en waar nodig bijgestuurd. Maar veel bijsturing was er niet nodig. ‘The machines run like Cadillacs !’ Dat is uiteraard niet enkel de verdienste van ons luchtgetouw, maar evenveel van de klant die perfect haar draadvoorbereiding, machine-settings en verschillende weefsel-styles onder controle heeft.

Aangezien de Amerikanen, net als in Europa zaterdag en zondag niet werken, kan ik in het weekend ontspannen. Mijn collega Ramesh wordt deze week afgelost door een andere Picanol-technician, dus trok ik er op mijn eentje op uit. Ik heb een auto gehuurd en de ‘Blue Ridge Parkway’ verkend. Dit is een prachtig slingerbaantje dwars door Virginia en North Carolina met panoramische uitzichten, watervallen, wandelroutes en veel veel groen. Net wat ik nodig had, ik heb genoten !

Het antwoord op mijn quizvraagje van vorige week is inderdaad ‘as many refills as you like…’

Let’s rock these baby’s !

De installatie in Virginia waar ik vorige week in terecht gekomen ben, gaat met een rotvaart vooruit. Ik ben in de leer bij Ramesh, een Indische Amerikaan die eigenlijk instructeur is in Greenville, de uitvalbasis van Picanol in de States.

We worden constant opgejaagd door vier ijverige techniekers van het bedrijf. Ze willen zo snel mogelijk alle machines in productie hebben. Ik leer ook veel van hen, want ze hebben al ervaring met de vorige versie van onze luchtmachine, de OmniPlus. Met een heroïsche ‘Let’s rock these baby’s !’ schieten ze ons ter hulp.

Vorige donderdag namen ze ons mee naar een echte Amerikaanse steakhouse (zie foto, Ramesh is de man rechts). Gefrituurde ajuinen, een dikke lap vlees en een berg frieten werden in een mum van tijd van tafel geschransd. Het was een leuke kennismaking met één van de typisch Amerikaanse gewoontes.

Een quizvraagje op te eindigen: Hoeveel liter coke krijg je voor 1$99 in deze bewuste steakhouse? Antwoorden kan bij Reacties hieronder.

Go West !

Mijn projecten bij de Manufacturing-poot van de Picanolgroup zijn afgerond. Tijdens de twee maanden dat ik gewerkt heb bij Manufacturing, heb ik zoveel bijgeleerd ! Ik vond er een enthousiaste groep medewerkers die mij zoveel hebben bijgebracht en projecten die op mijn lijf geschreven waren. Daarom een warme (rechtstreeks vanuit de koepeloven :)) merci aan iedereen waarmee ik heb mogen samenwerken.

Zoals voorzien in mijn opleidingsprogramma staat er vanaf begin mei opnieuw een buitenlandse montage op het programma. Nu ga ik onze luchtweefmachine, de OmniPlus800, onder handen nemen. En dit keer trek ik naar het westen, naar de States ! Ik ga er in de leer bij twee monteurs van onze Amerikaanse afdeling in Greenville. We gaan machines gaan opstarten in een weverij in de staat Virginia.

Het gigantische land van democratische voorverkiezingen, supervette hamburgers, een pientere president, cowboys en indianen, Budweiser en motels, uitgestrekte graanvelden en afgelegen ranches. In een volgend bericht laat ik weten of mijn wilde fantasieën over de VS overeenstemmen met de realiteit.

Melkmannen ?!

Het laatste project waarmee ik nu mee bezig ben, loopt bij de onderhoudsdienst van onze mechanische afwerkingafdeling. Onze machines moeten op regelmatige basis gecontroleerd en bevoorraad worden met koelvloeistof, smeerolie en vet. Een aantal onderhoudsmensen zijn hier dagelijks mee in de weer.

Ik loop mee met onze ‘melkmannen’, zoals ze hier gekscherend genoemd worden (omwille van het melkachtige uitzicht van de koelvloeistof). Ik analyseer hun werk en probeer verbeteringen te introduceren. Dit kan gaan van het aanpassen van de tankwagen waarmee ze rijden, het aanleggen van een connectie tussen de centrale vloeistoftank en een reservoir dicht bij een bepaalde machinegroep tot het kritisch bekijken van werkmethodes en gevolgde routes.

Go with the flow !

Een ander project dat ik vorige week gestart ben in de gieterij gaat over de process flows. Eens de nieuwe vormlijn operationeel zal zijn, zal die voor een enorme productieverhoging zorgen. Hoe kunnen deze nieuwe productiestromen in de bestaande logistieke ketting geïntegreerd worden? Zijn de bestaande buffers tussen de verschillende processen voldoende? Moeten hele processen verplaatst worden? Is een nieuw magazijn voor afgewerkte producten noodzakelijk? Allemaal vragen die nu op mijn bord liggen.

Als je net een nieuwe vormlijn hebt besteld die op een plaats zal komen waar nu grote hoeveelheden gietstukken opgeslagen liggen (zie foto). Als je hiervoor ook een aantal machines zult moeten verplaatsen en herinpassen Als je hierdoor op termijn een hogere productiecapaciteit zult creëren. Dan begrijp je wel dat de indeling en de capaciteit van de fabriek herbekeken moeten worden.