Go West !

Mijn projecten bij de Manufacturing-poot van de Picanolgroup zijn afgerond. Tijdens de twee maanden dat ik gewerkt heb bij Manufacturing, heb ik zoveel bijgeleerd ! Ik vond er een enthousiaste groep medewerkers die mij zoveel hebben bijgebracht en projecten die op mijn lijf geschreven waren. Daarom een warme (rechtstreeks vanuit de koepeloven :)) merci aan iedereen waarmee ik heb mogen samenwerken.

Zoals voorzien in mijn opleidingsprogramma staat er vanaf begin mei opnieuw een buitenlandse montage op het programma. Nu ga ik onze luchtweefmachine, de OmniPlus800, onder handen nemen. En dit keer trek ik naar het westen, naar de States ! Ik ga er in de leer bij twee monteurs van onze Amerikaanse afdeling in Greenville. We gaan machines gaan opstarten in een weverij in de staat Virginia.

Het gigantische land van democratische voorverkiezingen, supervette hamburgers, een pientere president, cowboys en indianen, Budweiser en motels, uitgestrekte graanvelden en afgelegen ranches. In een volgend bericht laat ik weten of mijn wilde fantasieën over de VS overeenstemmen met de realiteit.

Melkmannen ?!

Het laatste project waarmee ik nu mee bezig ben, loopt bij de onderhoudsdienst van onze mechanische afwerkingafdeling. Onze machines moeten op regelmatige basis gecontroleerd en bevoorraad worden met koelvloeistof, smeerolie en vet. Een aantal onderhoudsmensen zijn hier dagelijks mee in de weer.

Ik loop mee met onze ‘melkmannen’, zoals ze hier gekscherend genoemd worden (omwille van het melkachtige uitzicht van de koelvloeistof). Ik analyseer hun werk en probeer verbeteringen te introduceren. Dit kan gaan van het aanpassen van de tankwagen waarmee ze rijden, het aanleggen van een connectie tussen de centrale vloeistoftank en een reservoir dicht bij een bepaalde machinegroep tot het kritisch bekijken van werkmethodes en gevolgde routes.

Go with the flow !

Een ander project dat ik vorige week gestart ben in de gieterij gaat over de process flows. Eens de nieuwe vormlijn operationeel zal zijn, zal die voor een enorme productieverhoging zorgen. Hoe kunnen deze nieuwe productiestromen in de bestaande logistieke ketting geïntegreerd worden? Zijn de bestaande buffers tussen de verschillende processen voldoende? Moeten hele processen verplaatst worden? Is een nieuw magazijn voor afgewerkte producten noodzakelijk? Allemaal vragen die nu op mijn bord liggen.

Als je net een nieuwe vormlijn hebt besteld die op een plaats zal komen waar nu grote hoeveelheden gietstukken opgeslagen liggen (zie foto). Als je hiervoor ook een aantal machines zult moeten verplaatsen en herinpassen Als je hierdoor op termijn een hogere productiecapaciteit zult creëren. Dan begrijp je wel dat de indeling en de capaciteit van de fabriek herbekeken moeten worden.

Sprechen Sie Deutsch ?

Aan de unief leer je wel over tandwielen, nokken, assen en andere machineonderdelen, maar hoe wordt dat eigenlijk gemaakt? Niet door kaboutertjes zo bleek al snel. De weg van ruw gietijzeren stuk tot glad afgewerkt machineonderdeel is lang en veelzijdig. Een gietstuk wordt eerst ontbraamd en geschilderd, daarna geslepen, gedraaid, geboord, gefreesd, thermisch behandeld en uiteindelijk vaak nog gewassen voor verzending. Op de foto hieronder zie je bijvoorbeeld een tandwielfrees klaar om een werkstuk te vertanden.

Een project waarop ik werk bij Bumac (de mechanische afwerkingafdeling van de Picanol Group) speelt zich vooral af bij onze frees- en slijpmachines. Deze beestjes komen voornamelijk uit Duitsland (die Deutsche gründlichkeit weet je wel) en zijn voorzien van dikke, stoffige, Duitse handboeken. Niet echt praktisch dus. Daarom werk ik nu samen met de operatoren aan een praktische handleiding die nieuwe mensen vlotter met de machine leert werken.

It’s getting hot in here !

Proferro, onze gieterij, bouwt binnenkort een nieuwe vormlijn die midden 2009 operationeel moet zijn. Mijn project gaat over het informatiesysteem dat deze lijn moet aansturen. Ik moet onder andere uitzoeken welke informatie de verschillende werkcenters aan de lijn nodig hebben om te kunnen werken en welke parameters moeten ingegeven worden in het systeem om de lijn optimaal te doen draaien. Verder bekijk ik ook welke data het systeem kan genereren op het gebied van productieopvolging, onderhoud, enz.

Een grondige procesanalyse is dus noodzakelijk. De voorbije dagen liet ik me dan ook onderdompelen in de wereld van gietijzer, gietpotten, gietvormen, gietkasten, koelprocessen,… Ik had niet gedacht dat ik in het winterse België toch nog de warmte van India zou terugvinden…

Ingenieurswerk ten voeten uit

Picanol is vooral bekend om zijn weef-machines, maar eigenlijk is Picanol veel meer dan dat. De volgende twee maanden zal ik dit aan den lijve ondervinden. Een aantal uiteenlopende projecten bij Proferro en Bumac staan te schreeuwen om mijn, voorlopig nog ondeskundige, hulp. Proferro is onze gieterij en in Bumac worden gietstukken (van Proferro of van externe gieterijen) afgewerkt met draai-, slijp- en freesmachines.

De eerste week staat dan ook volledig in het teken van het vergaren en analyseren van zoveel mogelijk informatie over de projecten. De chaos van data, cijfers, werkwijzen, voorschriften,… wordt met de dag overzichtelijker en dingen worden mij duidelijker en duidelijker. Dit is ingenieurswerk ten voeten uit.

Eens het mij allemaal min of meer duidelijk wordt, krijgen jullie een verslag !